Wandelcoach Jolanda

Toen ik voor het eerst hoorde over wandelcoaching voelde ik: dit is wat ik wil! Deze natuurlijke manier van coachen past heel goed bij  wie ik ben, bij waar ik voor sta en wat ik uitstraal. Ik geloof erg in de kracht die in ieder van ons zit en ik help graag die kracht zichtbaar te maken. 

Ik heb 22 jaar in de jeugdhulpverlening gewerkt. Dit heeft mij gevormd en ontzettend veel gebracht. Ik heb geleerd problemen en situaties van een afstand te bekijken, waardoor ik snel tot de kern kan komen en oplossingsgericht kan denken. Mijn intuitie en het vertrouwen in mijn gevoel helpen me hierbij. Ik gebruik hierbij de natuur als spiegel en mijn intuitie als verbinding.

 

Soms is verandering niet iets wat we willen maar wat wel nodig is om te kunnen groeien.

 

Veel mensen koesteren angst voor het onbekende en gaan daarom veranderingen uit de weg. Het is veilig om de weg van de minste weerstand te kiezen, maar soms is het prettig om eens goed te kijken naar de koers die je vaart en te bedenken of je daar nog steeds gelukkig van wordt.

Voor mij was de  stap om wandelcoach te worden een onbekend avontuur waar ik ook een beetje tegen opzag: ik zag in eerste instantie alleen maar wat er allemaal niet kon.  Als ik nu terugkijk zie ik alle kleine stapjes die ik heb gezet om te komen waar ik nu ben. Hoe ik gegroeid ben en inzicht heb gekregen in mijn vastgeroeste patronen en hardnekkige overtuigingen. Dat klinkt misschien zwaar en dat was het bij tijd en wijle ook. Maar het was vooral een heel mooi en waardevol proces. Het lastigste vond ik om dicht bij mijn gevoel te blijven: wat wil ik, waar heb ik behoefte aan en wat is dan de juiste stap? Ik had mijzelf graag een goede wandelcoach gewenst destijds, iemand die vanuit een ander perspectief samen met mij naar mijn leven had gekeken, mij had gewezen op onbewuste processen die mij belemmerden. Want o, wat is het moeilijk om dingen los te laten en vertrouwde patronen en overtuigingen te doorbreken! En dan de twijfel of bepaalde keuzes de juiste zijn..........

Wandelen was voor mij een grote steun in  het moeilijkste stuk van mijn leven (mijn scheiding en het overlijden van mijn vader). Wandelen, wandelen, wandelen. Het maakte mijn hoofd leeg, het gaf rust en ruimte voor nieuwe gedachten.  Mijn blik werd weer helder en ik kon de dingen in het juiste perspectief zien. Soms ging ik wel twee keer per dag op pad om de onrust die door mijn lijf raasde tot rust te krijgen. De wind, regen, zon op mijn gezicht te voelen en te ademen. Vrijheid, lucht! Letterlijk lucht, zuurstof.

Nu kan ik dit proces van een afstand bekijken en mij verwonderen over het effect van wandelen op mijn lijf maar vooral mijn geest.

Deze ervaring heeft mij ertoe aangezet om de opleiding tot wandelcoach te gaan volgen zodat ik deze levenservaring door kan geven. Dat ik mensen kan helpen bij het weer leren kiezen vanuit hun verlangen in plaats van vanuit angst.  Mensen te begeleiden in de lastigheden/drempels/belemmeringen die ze op weg naar daar naartoe tegenkomen.